آن علی(ع) ، آن علی(ع) ای نیست که من به او معتقدم. آن علی(ع) که تو فضایل را برای او می شماری
علی من نیست. علی(ع) من مردیست که چهار هزار نفر مقدس دعا خوان نالان در پیشگاه خدا را که
جای سجده در پیشانیشان نمایان است و در میانشان حافظ قرآن بسیار، یکجا با شمشیر نابود می کند.
چه کسی جرأت این کار را داشت؟
خودش می گوید:"چهار هزار نفر مقدس و زاهد و عابد و قاری قرآن را که سرطان شوم روح و عقل و
زندگی و ایمان جامعه اند قتل عام کردم.چرا که در برابر حق ایستاده اند هر چند بی غرض باشد!!! و آلت
دست نا آگاه عمروعاص ها و سیاستهای اموی.بی غرض باشد.بی شعوری هم خود جرم است.
جرمی به اندازه بیشرفی.به هر حال آفت حق اند"
حق در زبان علی(ع) به معنای قدرت نیست. حق به معنای حکومت علی(ع) و حق علی(ع) نیست که
دیدیم به سادگی از آن گذشت بلکه حق به معنای حق مردم است .همان است که می گوید:"هر انسان
در حکومت من با انسانی دیگر برابر است. اگر مسلمان است در ایمان و اگر مسلمان نیست در
انسانیت!"
- شهید دکتر شریعتی